Şeyh Edebali Sözleri
![Şeyh Edebali - Görgüsüzle dost olma: yol bilmez, yordam bilmez, kural bilmez; üzülürsün....](https://www.unutulmayansozler.com/resimler/seyh-edebali/seyh-edebali-sozu-17.jpg)
Görgüsüzle dost olma: yol bilmez, yordam bilmez, kural bilmez; üzülürsün.
— Şeyh Edebali
DiğerŞeyh EdebaliSözleri
Güceniklik bize; gönül almak sana.
Hal bil, ahval bil, gönül bil.
Hayvan olur semeri kalır; insan olur eseri kalır. Gidenin değil bırakmayanın ardından ağlamalı.
İkram bil, kural bil, doyum bil.
İlim bil, irfan bil, söz bil.
Kendini başkalarıyla kıyaslarsan ya mutsuz ya kibirli olursun. Çünkü her zaman senden iyi ve kötü durumda birilerini bulursun.
Kibirliyle dost olma: hal bilmez, ahval bilmez, gönül bilmez; üzülürsün.
Kimsenin umudunu kırma.
Kişinin gücü günün birinde tükenir ama bilgi yaşar. Bilginin ışığı kapalı gözlerden bile içeri sızar aydınlığa kavuşturur.
Mert ol, yürekli ol.
Namertle dost olma: mertlik bilmez, yürek bilmez, dost bilmez; üzülürsün.
Öfken ve nefsin bir olup aklını yener, daima sabırlı, sebatlı ve iradene sahip olasın.
Sabır kara bir dikeni yutmak, diken içini parçalayıp geçerken de hiç ses çıkarmamaktadır.
Sana yükünü taşıyacak güç, ayağını sürçtürmeyecek akıl ve kalp versin.
Saygısızla dost olma: usul bilmez, adap bilmez, sınır bilmez; üzülürsün.
Sen seni bil; ömrünce bu yeter sana.
Sen ve arkadaşlarınız kılıçla, bizim gibi dervişler de düşünce, fikir ve dualarla bize vaat edilenin.
Suçlamak bize; katlanmak sana.
Üç kişiye acı; cahiller arasındaki alime, zenginken fakir düşene, hatırlı iken itibarını kaybedene.
Ukalayla dost olma: çok konuşur, boş konuşur, kem konuşur; üzülürsün.
Üşengeçlik bize; uyarmak, gayretlendirmek, şekillendirmek sana.
Usul bil, adap bil, sınır bil.
Yalnızlık korkanadır. Toprağın ekim zamanını bilen çiftçi başkasına danışmaz. Yalnız başına kalsa da! Yeter ki toprağın tavda olduğunu bilebilsin.
Yol bil, yordam bil.
Yüksekte yer tutanlar aşağıdakiler kadar emniyette değildir.
Yükün ağır, işin çetin, gücün kıla bağlı, allah teala yardımcın olsun.
Aç gözlü ile dost olma: ikram bilmez, kural bilmez, doymak bilmez; üzülürsün,
Acizlik bize, yanılgı bize; hoş görmek sana.
Ama bunları nerede ve nasıl kullanacağını bilmezsen sabah rüzgarlarında savrulur gidersin.
Bey memleketten öte değildir. Bir savaş yalnızca bey için yapılmaz. Durmaya dinlenmeye hakkımız yok çünkü zaman yok süre az.
Beyliğini mübarek kilsin. Hak yoluna yararlı etsin. Işığını parıldatsın. Uzaklara iletsin.
Bilesin ki, atın iyisine doru, yiğidin iyisine deli derler.
Bundan sonra bölmek bize; bütünlemek sana.
Bundan sonra öfke bize; uysallık sana.
Cahil ile dost olma: ilim bilmez, irfan bilmez, söz bilmez; üzülürsün.
Çok konuşma, boş konuşma, kem konuşma.
Dünya bir garip han, bir hoyrat mekan, insan bir garip varlık kabına sığmayan. Hayat bir yudum su, bir anlık rüya, ömür bir kısa yol tekrarı olmayan.
Dünya senin gözlerinin gördüğü gibi büyük değildir. Bütün fethedilmemiş gizemler, bilinmeyenler, görülmeyenler, ancak; senin fazilet ve erdemlerinle gün ışığına çıkacaktır.
Faydalı ile faydasızı ayırdedebilenler, bilgi sahibi olanlardır.
Geçimsizlikler, çatışmalar,uyumsuzluklar, anlaşmazlıklar bize; adalet sana.
Geçmişini bilmeyen, geleceğini de bilemez.
Gördün söyleme, bildin bilme.
Görgüsüzle dost olma: yol bilmez, yordam bilmez, kural bilmez; üzülürsün.